کوچه‌ی پشتی یک بال‌ش خانه‌های جنوبی‌ست و یک بال‌ش پارک شیب‌داری که به پر تردد‌ترین خیابان محله‌مان باز می‌شود.  یک روزی شاید مرد همت کند بنویسد از لحظه‌ی آشنایی و داستان‌ و حرف ها و حس‌هایی که گذشت و سال‌هایی که سپری شد تا .... آن وقت صفحه ی اول‌ش، وسط صفحه می نویسد: به کوچه‌ی پشتی و کوچه‌ی عمودی، که راه‌دار راه‌روی‌های عاشقانه‌ی راه‌راه‌های مقیم مرکز بودند و شاهد آوازخوانی‌های بلند ما.

جمعه، بیست و شش جولای دو هزار و دوازده میلادی


سانسور شد. سانسور چی اعظم.